Dag 13 & 14

Dag 13 - Vrijdag 1 augustus 

Vandaag was het eindelijk zover we gaan kanoën! Omdat wij natuurlijk echte pros zijn hebben we uiteraard gekozen voor de langste route van 19 kilometer oftewel 3,5 uur kanoën. Met een busje werden we om 9.50 opgehaald bij de camping. De man van de receptie zei dat we 5-10 minuten van te voren aanwezig moesten zijn. Ik zat dus om 9.43 nog op de wc voor een grote boodschap, Dominique in de stress dat de bus al weg zou zijn. Uiteindelijk kwam de chauffeur op de Franse tijd om 10.05 aanrijden. ‘Pas de paniek’ zoals Arnold zou zeggen. Rond 11.00 gingen we te water. Hier kwamen wij er achter dat wij dus eigenlijk niet kunnen kanoën. In het begin gingen we alle kanten op behalve naar voren. Dit zou nog een lange 19 kilometer worden. Na de eerste 500 meter hadden Dominique en ik er allebei de P in. Kanoën zou voor ons dus echt een relatietest worden. Na een goed uur kanoën hadden we onze camping bereikt. Hier stond Berlinde voor ons klaar met wat eten en drinken. Arnold is nog snel richting de caravan gegaan voor wat ibuprofen want die kano’s zaten echt beroerd. Vlak na de camping was er een flinke stroomversnelling. Door gebrek aan techniek kapseiste onze kano en ging Dominique ter water. Voor Arnold en Fabienne was dat natuurlijk hilarisch. Na nog een goed uur varen hadden we een mooie rotswand met diep water gevonden voor een lunch en een zwempauze. Hier zijn Arnold en ik van de rotsen gesprongen en hebben we heerlijk kunnen zwemmen. Even later zouden we aankomen bij een flinke stroomversnelling. Karma zou toch uiteindelijk toeslaan en door een stuurfout in de stroming werden Arnold en Fabienne zo uit de kano gezwiept. Allebeide kopje onder en wij lagen dubbel. Wij aan de andere kant gingen als echte professionals door de stroomversnelling heen. Aan het eind hebben wij onze kano ‘geparkeerd’ op het eilandje. Hier hebben we nog even met onze zwemvesten gedoken in de stroomversnelling. Doordat het er vrij hard stroomde was het er erg diep dus konden we prima zonder een luchtbed of band in de versnelling springen. Door de draaikolk op het einde kwamen we elke keer netjes weer bij het eilandje terug, ideaal dus. Toen we op de klok keken bleek het al 15:00 te zijn en onze bus zou om 16:00 klaar staan. Oeps, tijdsnood dus. Het laatste stuk hebben wij dus als een malle lopen roeien. Vlak voor het einde kreeg ik flinke kramp in mijn arm, maar goed we zaten krap in de tijd, dus geen tijd voor pijn, doorroeien met die hap! Gebroken en verslagen kwamen we aan bij het eindpunt. Ik kon namens iedereen spreken als ik zeg dat alles pijn deed. We zullen morgen wel wakker worden met flinke spierpijn. In de avond zijn Dominique, Fabienne en ik nog een rondje gaan rijden om wat vogels te vinden. Als eerste punt kwamen we aan bij de steenuiltjes die we toen ontdekten in het begin van de vakantie. Een van deze uiltjes ging prachtig op een stenen muurtje zitten. Ik heb hele mooie foto’s kunnen maken! :)

Dag 14 - Zaterdag 2 augustus 

Iedereen is vanochtend wakker geworden met spierpijn of stijfheid na de iets te lange kano tocht van gisteren. Het rondje fietsen wat op de planning stond is geschrapt, dus we zijn met z’n 5’en naar de supermarkt gegaan in Martel. Bij deze supermarkt hebben we nog gebakjes kunnen kopen voor 3 augustus. Ondanks dat opa er niet meer is voelde het toch juist om toch een gebakje te eten ter ere van zijn verjaardag. Via de app zagen we dat de familie de Vries in Zweden dezelfde ideeën hadden. Terwijl we vandaag een ‘rustdag’ hadden besloten wij toch een uitstapje te maken naar de grotten van La Cave. Deze kalksteen grotten zijn per toeval ontdekt toen een onderzoeker een gang wilde graven naar een andere kalksteen grot. Dit grottensysteem bleek vele malen groter dan de originele grot waar de onderzoeker heen wilde graven. Doordat deze grot bestaat uit kalksteen met druppend CO2 rijk water, vormen er stalagmieten en stalactieten. Door deze processen is de grot nog steeds aan het veranderen. Grotten waar deze processen gaande zijn worden ook wel levende grotten genoemd. De gids vertelde ons dat het vormen van 10 cm stalagmiet 100 tot 1000 jaar kan duren. Voor een grot als deze staat die 10 centimeter gelijk aan 0,3 seconde in een mensenleven. Bizar om over na te denken dat sommige hele kleine stalagmieten er al waren toen we nog in de middeleeuwen zaten. De gids begeleidde ons in een hele donkere grot waar enkel een paar blauwe lampen aan stonden. Dit zorgde ervoor dat de grot extreem donker werd. Zo konden we goed bewonderen dat veel van de druipstenen dus een ‘glow in the dark’ effect hebben. Heel cool om te zien. Na een tocht van zo’n 1,5 uur ‘beneden’ in de grotten, zijn we weer met het treintje omlaag gereden. De grotten lagen namelijk in werkelijkheid 50 meter boven de weg. Eenmaal weer buiten was het temperatuurverschil met de grot zo’n 10-15 graden. Voor ons best even wennen dus. Weer terug bij de camping hebben we nog even gepingpongd en genoten van de heerlijke nasi van Arnold. Ondanks de rustdag hebben we toch wel wat avonturen beleefd.

Au revoir et à après-demain!